///// سخن روز   /////////////////////////////////



///// منوی اصلی   //////////////////////////////

کاربر گرامی، ضمن خوش آمد گویی به شما از طرف گروه پی اس ایران؛ برای استفاده از امکانات سایت لازم است عضو آن شوید. لطفا پیش از عضویت، قوانین سایت را به دقت مطالعه فرمایید.

◊ صفحه اصلی ◊ قوانین سایت ◊ عضویت در سایت ◊ تماس با ما ◊ نقشه سایت ◊ RSS v2.0


///// پنل کاربری   ////////////////////////////////



بازیابی رمز عبور ... ؟
ثبت نام در سایت ... ؟


///// آخرین مطالب   /////////////////////////////



    ///// برترین مطالب   /////////////////////////////



    ///// نظر سنجی   ///////////////////////////////



    ///// سایت های مفید   /////////////////////////

    گروه پی اس ایران از تبادل لینک با سایت های مرتبط استقبال می کند.

    » انجمن جهانی روانکاوی
    » ملانی کلاین تراست
    » جامعه بالینت
    » لکان دات کام
    » سایت نیلسون روانشناسی دین
    » انجمن علمی روانشناسی بالینی ایران
    » انجمن روانشناسی ایران
    » انجمن روانکاوی بریتانیا
    » فدراسیون جهانی آموزش روانکاوی
    » فدراسیون جهانی رواندرمانی
    » فدراسیون اروپایی رواندرمانی تحلیلی
    » بالبی سنتر
    انجمن بریتانیایی رواندرمانی و مشاوره
    » زیر شاخه های انجمن روانشناسی امریکا
    » گروه امریکایی انجمن رواندرمانی
    » جامعه رواندرمانگران تاویستوک
    » انجمن رواندرمانی امریکا
    » جامعه پژوهش در رواندرمانی
    » روانشناسی وجودی
    » انجمن انسانگرایی امریکا
    » انجمن انسانگرایی بریتانیا
    » انستیتو ویکتور فرانکل
    » کن ویلبر
    » سایت نیلسن روانشناسی دین
    » سایت آلبرت الیس
    » کاریزما مشاور
    » انجمن فارسی سره


    ///// بایگانی مطالب   ///////////////////////////

    • 80
    مقاله ای در مورد معرفی روان شناسی بالینی در ایران و جهان


    ر-بفرا ديدي بر روانشناسي باليني:
    سير تاريخي،  تحمل  ابهام   و افق هاي فرارو

    گردآوري و نگارش: احمدرضا محمدپور، عضو انجمن علمي روانشناسي باليني ايران


    مقدمه
    اين مقاله مي‎كوشد تا نگاهي اجمالي به سير تحول روانشناسي باليني  در دنيا و كشورمان داشته باشد، تا از اين رهگذر به معرفي اين رشته پويا و كاربردي بپردازد. روانشناسي از تمام نظام‎هاي علمي موجود قدمت بيشتري دارد. مي‎توان ريشه‎هاي آن را تا قرن چهارم و پنجم قبل از ميلاد با دانشمنداني چون افلاطون وارسطو دنبال نمود. ولي به قول هرمن ابينگهوس ، قرن 19، ”روانشناسي پيشينه‎اي دراز اما تاريخچه‎اي كوتاه دارد  (شولتز  و شولتز، 1372، ص 18).
    امروزه، روانشناسي از سنين خردسالي و نوجواني گذشته و پا به مرحله جواني و بزرگسالي گذاشته است و به درجه‎اي از ثبات و استحكام رسيده است (شاملو، 1370). روانشناسي با در نظر گرفتن نيازهاي طبيعي انسان و درك روح زمان ، به عنوان پرچمدار مطالعه پيچيدگي‎هاي بشر امروز به شاخه‎هاي متعدد و متنوعي تقسيم شده است: روانشناسي باليني، توانبخشي ، سلامت ، شخصيت ،  صنعتي، عصب شناختي ، عمومي،  كودكان استثنايي ، آموزشگاهي  از جملة اين گرايش‎ها هستند.

    تعريف روانشناسي باليني و قلمرو آن
    قلمروي روانشناسي باليني، پژوهش، آموزش و خدمات مرتبط با كاربرد اصول، روشها و ابزارها را در برمي‎گيرد كه به درك، پيش‎بيني و درمان نابهنجاري، ناتواني و ناراحتي‎هاي شناختي، هيجاني، زيست‎شناختي، روانشناختي، اجتماعي و رفتاري كمك مي‎كند؛ و در گسترة وسيعي از جمعيت‎هاي در جستجوي درمان كاربرد دارد (رزنيك ، 1991).
    نقش‎هاي شش‎گانة  روانشناسان باليني عبارتند از: ارزيابي و تشخيص، مداخله و درمان، مشاوره، آموزش و سرپرستي يا نظارت بر روان درماني‎ها، پژوهش و مديريت. غالب كارهاي روانشناس باليني در جهت درمان، تشخيص، تربيتي- آموزشي و پژوهشي هدايت مي‎شود (دادستان و منصور، 1366). و براي اين مهم، فرد با تمام پيچيدگي‎هايش مورد مطالعه قرار مي‎گيرد.
    با اين وجود، اگر روانشناسي باليني را با توجه به جنبه كاربردي‎اش بررسي كنيم دو جنبه قابل تمايز است: يكي بررسي وضع فرد و ديگري تشخيص و درمان آن چه كه در فرد سازش نيافته تلقي مي‎شود. اين دو جنبه مي‎توانند مستقل يا در هم آميخته مشاهده شوند (همان منبع).
    بر اساس زمينه‎يابي‎هاي صورت گرفته بين سالهاي 1973 تا 1995 در امريكا، روانشناسان باليني بيشتر وقت خود را صرف روان درماني مي‎كنند (86 درصد)؛ تشخيص و ارزيابي نيز يكي ديگر از فعاليت‎هاي مهم روانشناسان باليني است (74 درصد)؛ با اين حال فعاليت‎هاي تحقيقاتي در اين حوزه رو به افزايش گزارش شده است (47 درصد)؛ (فيرس و ترال ، 1381).
    روان درماني مي‎تواند به شكل انفرادي، گروهي يا خانوادگي انجام شود. با توجه به نوع مشكل، نوع روان درماني هم مي‎تواند تغيير كند. در برخي موارد روان درماني، بينشي در مورد علل رفتارهاي نامطلوب ايجاد كرده يا منظور فرد از انجام رفتارش را آشكار مي‎سازد. در موارد ديگر جو يا اتمسفر اطمينان بخش و قابل اعتماد بين درمانگر و درمانجو منجر به حذف يا تضعيف سازوكارهاي ناتوان كننده مي‎شود. يا ممكن است است درمانجو مهارت‎هاي لازم براي مقابله با مشكلات را بياموزد (فيرس و ترال، 1381).

    تفاوتها و شباهتها با حوزه‎هاي مرتبط
    با توجه به نقشهاي شش‎گانه ذكر شده، روانشناسي باليني خدمات مشاوره‏اي را نيز دربر مي‏گيرد. به طور سنتي مشاور با افراد بهنجار يا افرادي كه كمي ناسازگارند كار مي‎كند، و از نظر تاريخي، روانشناسي مشاوره  يد طولايي در مشاورة شغلي و تحصيلي دارد (همان منبع). هر چند، علاقة روز افزوني به روان‎درماني و فنون آن در بين مشاوران هم ديده مي‎شود.
    در اين ميان، شايد اين پرسش به ذهن متبادر شود كه ساير افرادي كه دست به روان درماني مي‎زنند و اغلب پزشك هستند چه وضعيتي دارند. واقعاً نمي‎توان به اين پرسش پاسخ روشني داد.  يك روان‎پزشك ، پزشكي كه پس از يك دورة هفت ساله مدرك پزشكي عمومي گرفته و  پس از سه سال دورة رزيدنتي تخصص مي‎گيرد، و حتي پزشك عمومي  هم مي تواند روان‎درماني كند.
    در مورد پزشك عمومي كه در دورة عمومي خود مجموعاً يازده واحد نظري و عملي (راهنماي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات درماني ايران، 1382) روانشناسي را مي‎گذراند، ترديدها و اما و اگرهاي زيادي وجود دارد. ليكن، با توجه به مطالعه رفتار و فرآيندهاي دخيل آن در روان‎پزشكي، اقدام به روان درماني در اين حوزه در مقايسه با ساير شاخه‎هاي پزشكي توجيه علمي و تاريخي مستدل و محكمي دارد.
    هر چند زير بناي مسلط در روانپزشكي زيست‎شناسي است و تجويز دارو در آن ارجحيت دارد و روان‎پزشكان به واسطة آموزش پزشكي خود گاهي مثل يك پزشك عمل مي‎كنند. با اين حال با تمركز شماري از آنها بر روان درماني و تشخيص روان‎پزشكي، خيلي زود مهارتهاي صرف پزشكي كم‎رنگ‎تر از سابق مي‎شود (فيرس و ترال، 1381، ص 19). هرچند اين تفاوتهاي سنتي بين روان‎پزشك و روانشناس باليني در حال تغيير است ( فيرس و ترال، 1381 ؛ نجاريان و خدا رحيمي، 1376).
    نكته مهم و قابل تذكر در اين جا اين است كه روانشناسي باليني از نظر تاريخي و نه ماهيتي از روان‎پزشكي تأثير پذيرفته است. روانپزشكي و روانشناسي باليني نزديك‎ترين تخصص‎ها به هم و مكمل يكديگرند. روانشناس باليني، پس از ديپلم چهار سال دورة كارشناسي، سه سال كارشناسي ارشد و پنج سال دورة دكتري را پشت سر مي‎گذارد. به عبارت ديگر، متخصص باليني حدود دوازده سال با پيچيدگي‎هاي روان آدمي آشنا و مأنوس مي‎شود.

    سير تاريخي روانشناسي باليني در دنيا
    ريشه و سرآغاز روانشناسي باليني را مي‎توان به گونه‎هاي مختلف و شيوه‎هاي متعدد مشخص كرد. در اين ميان نقش سليقه پررنگ است. اين كه روانشناس تحت تعليم چه مكتبي آموزش ديده باشد بر اين سليقه تأثير مي‎گذارد. به عنوان نمونه، آلمان سرچشمه روانشناسي آزمايشي و علمي نوين است، فرانسه مهد پرورش آسيب‎شناسي رواني و انگليس منشاء روانسنجي و اندازه‎گيري آماري استعدادهاي انسان و هم چنين نظريه‎هاي تكامل نگر دارويني است (برينگ، 1374).
    امروزه مي‎توان گفت بيش از نيمي از روانشناسان جهان امريكايي هستند (شولتز و شولتز، 1372، ص 23). به اين ترتيب سير تحولي روانشناسي باليني بيشتر متأثر از سير تحولي در اين كشور است. اگر بخواهيم آغاز روانشناسي باليني را از شكل‎گيري آن به عنوان يك حرفه در نظر بگيريم، چهار مرحله  تاريخي  برجسته است.

    الف- آغاز حرفه  (1914-1892)
    در سال 1892 انجمن روانشناسي امريكا (APA)  پايه‎گذاري شد. اين انجمن در بدو تأسيس 26 عضو رسمي داشت كه تا 1986 به شصت‎ويك هزار نفر رسيد، اين در حالي است كه در 1994 به هفتاد و هفت هزار عضو و با بودجه‎اي بالغ بر 54 ميليون دلار ارتقاء يافت (فيرس و ترال، 1381).
    از وقايع مهم ديگر اين دوره مي‎توان به راه‎اندازي اولين كلينيك روانشناختي ويتمر  در سال 1896 اشاره كرد. لايتنرويتمر را  پدر روانشناسي باليني ناميده‎اند (شاملو، 1370). تأسيس كميته‎هاي بهداشت رواني  در سال 1908 در امريكا، و نيز قبل از آن، 1906، ساخت آزمون هوشي كودكان بينه- سيمون در فرانسه از رويدادهاي تأثيرگذار اين دوره است.

    ب- فرا رسيدن عصر روانشناسي باليني (1954- 1916)
    با تدوين آزمون هوش بزرگسالان استنفورد- بينه  در سال 1916 در امريكا تعارضي در روانشناسي باليني ايجاد شد كه اين حوزه به صورت علم بماند يا حرفه. گرايش به روان‎سنجي  در اين دوره منجر به شكل‎گيري موسسه روانشناختي كتل در سال 1919  شد. تمايل به غربالگري  افراد از نظر سلامت رواني به خصوص در مورد عقب ماندگي ذهني- جنبشي كه توسط بينه، ايتارد و سگن در اروپا آغاز شد- به شكل روز افزوني توسعه يافت.
    در سالهاي بين دو جنگ جهاني، 1920- 1939، در اروپا گرايش به نظريه‎پردازي و شكل‎گيري مكاتب به وجود آمد. در امريكا هر چند رفتارگرايي پس از تسلط روانكاوي قدرت يافته بود ولي جهت گزيني روانشناسي باليني به سوي عمل و كاركرد بود. در اين سال‎ها روانشناسي در امريكا تبديل به يك حرفه شد و از علمي بودن فاصله گرفت. بطوريكه در سال 1937 انجمن روانشناسي امريكا در قبال نيازهاي دانشمند در برابر متخصص دو قسمت شد، حركتي كه بعدها، در سال 1988، منجر به تشكيل جامعه روانشناختي امريكا  (APS)  شد.
    در اين دوره مهمترين آزمون‎هاي رواني ابداع شدند، مثل: رورشاخ، اندريافت موضوع و ... در خلال جنگ جهاني دوم هزارو هفتصد روانشناس امريكايي به خدمت گرفته شدند تا سربازان را از نظر كارآيي و سلامت غربال كنند.
    ج- يكپارچگي و حرفه‎اي گرايي  (1978- 1945).
    در سال 1945 بخش‎هاي باليني و آكادميك  (دانشگاهي) انجمن روانشناسي امريكا به هم ملحق شدند. يك سال بعد قانون ملي سلامت رواني در امريكا تصويب شد و ادارة بازماندگان جنگ (VA ) پس از تصويب شروع به تربيت روانشناسان باليني و تأمين بودجه آموزشي آنها نمود.
    در اين دوره APA يكي از فعاليت‎هاي روانشناسان باليني را روان درماني ناميد كه مخالفت پزشكان را برانگيخت. حمايت دولت فدرال از كاهش آموزش دانشجو در روانشناسي عمومي به نفع روانشناسي باليني در سال 1975 از رويدادهاي تأثيرگذار اين دوره است.

    د- پيگيري، خودمختاري و تعهد اجتماعي  (2000- 1979)
    كسب مجراهاي لازم قانوني تأثيرگذار و استحكام جايگاه روانشناسي باليني ويژگي اين دوره است. اظهار نظرهاي اجتماعي- سياسي روانشناسان باليني در دهة 80 قرن بيستم در امريكا دربارة موضوعاتي چون سقط جنين، تلاش براي جلب آراء نمايندگان مجلس در مورد مبتلايان به ايدز و حمايت از حقوق كودكان و ساير اقشار آسيب‎پذير از فعاليت‎هاي مهم اين دوره است.
    روانشناسي باليني از مرزهاي انجمن، APA، و تنها شعبة 12 آن بودن فراتر رفت و نقش فعالتري در فعاليت‎هاي اجتماعي- سياسي عهده‎دار شد.
    در سال 1991 تلاشهايي براي تجويز داروهاي روانپزشكي بر پايه اورژانس توسط روانشنلسان باليني انجام شد كه عمده اين تلاشها در جورجيا  و كاليفرنيا صورت گرفته است. حق كار مستقل در بيمارستانها در 1990 در كاليفرنيا، از موفقيت‎هاي ديگر اين دوره است. اين در حالي است كه ارايه خدمات روانشناسي باليني در اين دوره توسط بيمه حمايت مي‏شد.

    سير تحول روانشناسي باليني در ايران

    سير تاريخي روانشناسي باليني در ايران با تاريخچه‎اي 40 ساله در بند داده‎هاي كم و بيش متناقضي است.
    در دهة 1340 به موازات تغييرات دانشگاهي در ايران تغييرات عمده‎اي در قلمرو روانشناسي رخ داد. از جمله، انتشار اولين كتاب روانشناسي عمومي در اين دوره تحت عنوان اصول روانشناسي بر تجديد چاپهاي پي‎درپي كتاب علم‎النفس ياروانشناسي از لحاظ تربيت پايان داد. در اين دهه جدايي روانشناسي از فلسفه و سپس تعليم و تربيت زمينه‎ساز ايجاد دوره‎هاي كارشناسي و كارشناسي ارشد شد (دادستان و منصور، 1366، ص 23).
    در اوايل دهة 50، اولين دوره كارشناسي ارشد روانشناسي باليني در بيمارستان روزبه توسط گروه روانپزشكي دانشكده پزشكي دانشگاه تهران گشايش يافت(شاملو، 1370، ص4).  اين مهم در حالي صورت گرفت كه دورة كارشناسي روانشناسي باليني داير نشده بود ( دادستان و منصور، 1366، ص23). اولين درس گروه روانشناسي دانشگاه تهران در سال 1344 ارايه شد (شاملو، 1370، ص 41). در اين سال درسي كه در مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد تحت عنوان روانشناسي عملي تدريس مي‎شد حذف، و تدريس روانشناسي باليني با تمركز بر زمينه تشخيص آغاز شد (دادستان و منصور، 1366، ص 23 و 24).
    در سال 1345، اولين كتاب روانشناسي باليني توسط سعيد شاملو از طرف دانشگاه تهران منتشر شد و يك سال بعد نخستين كلينيك روانشناسي در دانشگاه تهران تحت عنوان ”مركز مشاوره و راهنمايي“ شكل گرفت (شاملو، 1370، ص 49).
    اولين تيم كلينيكي ايران در انجمن ملي حمايت كودكان در سال 1342 و در چهارچوب ”كلينيك هدايت كودك“ پايه‎گذاري شد (دادستان و منصور، 1366، ص 24). يك سال بعد مركز مشاهدات رواني امكان مشاهده شبانه‎روزي كودكان را فراهم ساخت (همان).
    تا سال 1350، روانكاوي تقريباً رويكرد مسلط بود، ليكن با انتشار نخستين گزارش تحقيقي درباره رفتار درماني (شاملو و براهني، 1350 به نقل از قاسم‎زاده، 1370) تحولي در مداخلات درمان رخ داد. اين گزارش درباره دختر 19 ساله‎اي بود كه دچار ترس مرضي از گربه بود و استفاده از حساسيت‎زدايي منظم در درمان وي به عنوان يك فن رفتاري به كار رفت. پنج سال بعد اولين درس رفتار درماني در دوره كارشناسي ارشد روانشناسي باليني دانشگاه تهران تدريس شد (قاسم‏زاده، 1370؛ ص 30 و 31).
    از سال 1365، انستيتو روانپزشكي تهران به عنوان يكي از واحدهاي دانشگاه علوم پزشكي ايران عهده‎دار تربيت كارشناسي ارشد  روانشناسي باليني شد ( راهنماي آموزشي ...). دو سال بعد در برنامه كشوري بهداشت روان، روانشناسان باليني در تيم بهداشت روان گنجانده شدند( شاه‎محمدي، 1381).
    در سال 1374، انجمن روانشناسي ايران تأسيس شد. دو سال بعد اولين دوره دكتري روانشناسي باليني بصورت مشترك بين انستيتو روانپزشكي تهران و دانشگاه بهزيستي راه‎اندازي شد (راهنماي آموزشي ...).
    در سال 1380 انجمن علمي روانشناسي باليني ايران بنيان نهاده شد. و سال بعد اولين فارغ التحصيل دوره دكتراي روانشناسي باليني در انستيتو روانپزشكي تهران از رساله دكتراي خود دفاع كرد (خبر نامه انجمن علمي روانشناسي باليني ايران، 1381).
    در 7 بهمن 1381،  قانون تاسيس نظام روانشناسي و مشاوره جمهوري اسلامي ايران به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد و جهت بررسي و تائيد به شوراي نگهبان ارسال گرديد. شوراي نگهبان پس از بررسي، طرح را با حدود 15 مورد اشكال جهت بازنگري و اصلاح به مجلس بازگرداند.  پس از انجام اصلاحات و برطرف كردن اشكالات، طرح  به شوراي تشخيص مصلحت نظام ارجاع گرديد، كه در 9 ارديبهشت 1382 به تصويب اين  شورا رسيد و در تاريخ 15 ارديبهشت پس از تصويب نهايي مجلس براي اجرا به دولت ابلاغ شد.
    اولين دوره انتخابات اين نظام در تاريخ 12/5/82 برگزار شد ، و بدين ترتيب  نظام بطور رسمي كار خود را آغاز نمود. تشكيل سازمان نظام روانشناسي و مشاوره غنيمتي است. اميد است اوضاع نابهنجار روان درماني و مشاوره به واسطة نظام سروسامان بگيرد. بي‎شك، پويايي و نشاط انجمن علمي روانشناسي باليني ايران و همكاري نزديك آن با نظام مي‎تواند به اين مهم جامة عمل بپوشاند. در اين ميان، افرادي به علت فقدان يك مرجع ناظر از موقعيت سوء استفاده نموده و در كسوت روان درمانگر، روانكاو و امثال آن بهداشت رواني اجتماع را به مخاطره انداخته و اصول اخلاق حرفه‎اي درمان را زير پا مي گذارند.
    با كمال تأسف برخي نيز آگاهانه مي‎كوشند مرزهاي درمان را با سفسطه و تحريف مغرضانه غيرعلمي مخدوش، و مغشوش نمايند كه اميد است با شكل گيري نظام روانشناسي و مشاوره جمهوري اسلامي ايران مشكلات موجود در اين زمينه بر طرف گردد.

    منابع و مآخذ
    ـ انجمن علمي  روانشناسي  باليني  ايران
    (1381).  خبرنامه. سال اول، شماره 1.
    ـ بُرينگ، ادوين جي. (1374). تاريخ علم روانشناسي. ترجمه: سعيد شاملو. جلد 1و2، تهران: انتشارات رشد.
    ـ دادستان،   پريرخ،   منصور،   محمود.
    (1366). روانشناسي باليني پرون و پرون- مقدمه تهران: چاپخانه دريا.
    ـ دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشت درماني ايران. (1382). راهنماي آموزشي.
    ـ شاملو، سعيد. (1370). روانشناسي باليني. تهران: انتشارات رشد.
    ـ شاه محمدي، داوود (1381). ضرورت تجديد نظر در برنامه كشوري بهداشت روان. فصلنامه انديشه و رفتار، سال هفتم، ضميه شماره 4، ص 55- 39.
    ـ شولتز، دوان‎پي، شولتز، سيدني الن. (1372). تاريخ روانشناسي نوين. ترجمه علي‎اكبر سيف و همكاران. جلد 1و2، تهران: انتشارات رشد.
    ـ  فيرس،  ايي‎ جري،  ترال ، تيموتي.  جي.
    (1381). روانشناسي باليني. ترجمه: مهرداد فيروز بخت با همكاري وحيده عرفاني. تهران: انتشارات شيداسب.
    ـ فوكو، ميشل. (1382). تاريخ جنون، ترجمه: فاطمه ولياني. تهران: هرمس.
    ـ قاسم‎ زاده، حبيب‎الله. (1370). رفتار درماني: زمينه، دورنما، مسايل. تهران: انتشارات جهاد دانشگاهي دانشگاه تهران.
    ـ مجله روانشناسي، ش 25، سال هفتم، ش 1، بهار 1382. ص 88.
    -  نجاريان، بهمن و خدا رحيمي،  سيامك (1376).  روانشناسان باليني و امتياز تجويز دارو.  فصلنامه تازه هاي رواندرماني، سال اول، شماره 3 و 4 ، ص 49 – 28.
    http:web.Uvic.Ca/psyc/ couresmenteial/ psyc 365/ LM.Hist 1.html.
    http:web.Uvic.Ca/psyc/ couresmenteial/ psyc 365/ LM. Hist 2.html.
    www.Psy-couns.org


    مطالب مرتبط:
    نویسنده: admin   -   تاریخ ارسال: 13 شهریور 1388   -   بازدید ها: 5 910   -   نظرات (4)
    2/09/1388 - 01:12
    نظر: فاطمه


    گروه کاربری: ميهمان
    تعداد مطالب: 0
    تعداد نظرات: 0
    قاصدک

    مایل به عضویت هستم

    مشکل کجاست
      |     |     |  
    6/09/1388 - 11:07
    نظر: شباهنگ


    گروه کاربری: عضو سايت
    تعداد مطالب: 0
    تعداد نظرات: 2
    مطالبتون خیلی جالبه من که از خوندن این مقاله کیف کردم
      |     |     |  
    6/09/1388 - 11:34
    نظر: admin


    گروه کاربری: ويرايشگر مطالب
    تعداد مطالب: 84
    تعداد نظرات: 16
    فاطمه,
      اگر مشکل حل نشده شاید ایمیل اشتباه وارد کردید اگر ایمیل تایید برای شما ارسال شده است باید روی لینک فعال سازی کلیک کنید. اگر باز مشکلی بود با ایمیل مدیر تماس بگیرید نه در بخش نظرها
      |     |     |  
    15/02/1389 - 22:51
    نظر: saied


    گروه کاربری: ميهمان
    تعداد مطالب: 0
    تعداد نظرات: 0

    salam
    baraie martabe chandom dar saite sabte nam kardam ama mofagh nashodam hanoz ozviyat khodamo dar saite faal konam, ghaziye cheye

      |     |     |  
    پیام سیستم
    برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.
    All Right Reserved By Psiran.com © 2010
    Powered By Datalife Engine
    Main Page   .   Register   .   Rules   .   Sitemap   .   RSS   .   Contact us