///// سخن روز   /////////////////////////////////



///// منوی اصلی   //////////////////////////////

کاربر گرامی، ضمن خوش آمد گویی به شما از طرف گروه پی اس ایران؛ برای استفاده از امکانات سایت لازم است عضو آن شوید. لطفا پیش از عضویت، قوانین سایت را به دقت مطالعه فرمایید.

◊ صفحه اصلی ◊ قوانین سایت ◊ عضویت در سایت ◊ تماس با ما ◊ نقشه سایت ◊ RSS v2.0


///// پنل کاربری   ////////////////////////////////



بازیابی رمز عبور ... ؟
ثبت نام در سایت ... ؟


///// آخرین مطالب   /////////////////////////////



    ///// برترین مطالب   /////////////////////////////



    ///// نظر سنجی   ///////////////////////////////



    ///// سایت های مفید   /////////////////////////

    گروه پی اس ایران از تبادل لینک با سایت های مرتبط استقبال می کند.

    » انجمن جهانی روانکاوی
    » ملانی کلاین تراست
    » جامعه بالینت
    » لکان دات کام
    » سایت نیلسون روانشناسی دین
    » انجمن علمی روانشناسی بالینی ایران
    » انجمن روانشناسی ایران
    » انجمن روانکاوی بریتانیا
    » فدراسیون جهانی آموزش روانکاوی
    » فدراسیون جهانی رواندرمانی
    » فدراسیون اروپایی رواندرمانی تحلیلی
    » بالبی سنتر
    انجمن بریتانیایی رواندرمانی و مشاوره
    » زیر شاخه های انجمن روانشناسی امریکا
    » گروه امریکایی انجمن رواندرمانی
    » جامعه رواندرمانگران تاویستوک
    » انجمن رواندرمانی امریکا
    » جامعه پژوهش در رواندرمانی
    » روانشناسی وجودی
    » انجمن انسانگرایی امریکا
    » انجمن انسانگرایی بریتانیا
    » انستیتو ویکتور فرانکل
    » کن ویلبر
    » سایت نیلسن روانشناسی دین
    » سایت آلبرت الیس
    » کاریزما مشاور
    » انجمن فارسی سره


    ///// بایگانی مطالب   ///////////////////////////

    • 80
    خودزنی قسمت دوم: افسانه‌ها و خرافات شایع در مورد خود زنی یا جرح خویشتن
     


    افسانه‌ها و خرافات شایع در مورد جرح خویشتن

    ترجمه و گردآوری: احمرضا محمدپور، روانشناس بالینی، رواندرمانگر تحلیلی

    1- جرح خویشتن به طور معمول یک تلاش نافرجام برای خودکشی است:

    این افسانه علی رغم تمام مطالعاتی که انجام شده است هنوز وجود دارد. مطالعات نشان
    می دهد هر چند افراد مبتلا به جرح خویشتن ممکن است نسبت به دیگران در معرض خطر بالاتر خودکشی باشند اما آنها مي‌توانند بین اعمال منتهی به جرح خویشتن و تلاش منتهی به خودکشی تمایز قایل شوند. اگر نگوییم بسیار، اغلب افراد مبتلا به جرح خویشتن شیوه‌های کاملاً متفاوتی در مقایسه با خودکشی کنندگان مورد استفاده قرار مي‌دهند.

     

    2- افرادی که مبتلا به جرح خویشتن هستند دیوانه اند و باید آنها را بست.

    به یاد داشته باشیم که ترس مي‌تواند واکنش‌های افراطی خطرناکی را فرابخواند. در برخورد با افرادی که به خود آسیب زده اند شما احتمالاً ترسی را احساس مي‌کنید. در افراد مبتلا به جرح خویشتن عمل خشن یک واکنش افراطی است. بسیاری از درمانگران یا کارکنان سرویسهای بهداشت روان چون به اندازه کافی جرح خویشتن را نمی فهمند تلاش مي‌کنند تا با به کار گرفتن ابزارهای افراطی جلوی آن را بگیرند، در حالی که تعداد کمی از افرادی که به خود آسیب مي‌زنند نیاز به بستری شدن یا سایر اشکال مهار کننده دارند. اکثریت افراد مبتلا به جرح خویشتن نیاز چندانی به درمانهای روانپزشکی ندارند. بستری کردن یک فرد مبتلا به جرح خویشتن به شکل غیر ارادی و غیر داوطلبانه آسیب بیشتری به فرد وارد مي‌کند. دلیل آن چیست؟ مشخص است زیرا فرد مبتلا به جرح خویشتن به دلیل فقدان کنترل بر احساس‌ها و حالت‌های هیجانی درونی فلج کننده‌اش دست به چنین کاری مي‌زند. حالا اگر ما فرد را در موقعیتی قرار دهیم که کنترلی بر آن ندارد به این احساس‌های فقدان کنترل دامن مي‌زنیم و اوضاع را از آنچه که هست بدتر مي‌کنیم. افزون بر آن بستری کردن یا به کار بردن سایر شیوه‌های مهاری رابطه درمان بخش را تخریب مي‌کند. اعتماد، ارتباط و روراستی رابطه دوسویه را از بین مي‌برد. مواظب باشید اینجا جایی است که بایستی ما سطح و میزانی را که فرد قادر به آسیب زدن به خود یا دیگران است را ارزیابی کنیم. در اکثر موارد خشونت علیه خود به شکل جرح خویشتن زندگی فرد را تهدید نمی کند. دلیلش مشخص است زیرا جرح خویشتن به خوبی درک نشده است. متخصصان تیم بهداشت روان اغلب واکنش افراطی نسبت به ترس خود نشان مي‌دهند تا اینکه نسبت به واقعیت پدیده جرح خویشتن عکس العملی مناسبی نشان مي‌دهند. بنابراین اغلب مي‌بینیم که متخصص بالینی برای غلبه بر ترس و کج فهمی خود درمان یا مداخله ای را انجام مي‌دهد که هیچ مناسبتی ندارد.

     

    3- افراد مبتلا به جرح خویشتن فقط مي‌خواهند جلب توجه کنند.

    همه ما در طول عمر رفتارهایی مي‌کنیم که به منظور جلب توجه دیگران است: پوشیدن یک لباس زیبا و شیک، لبخند زدن به مردم، سالم کردن، تکان دادن صندلی و... جلب توجه الزاماً بد یا بیمار گونه نیست. اگر کسی آنقدر درمانده و ناچار شده است و آنقدر احساس دیده نشدن مي‌کند ممکن است تنها راهی که برای او باقی مانده باشد بیان رنج و درد درونی اش بوسیله آسیب وارد کردن به بدنش باشد. بسیار کار اشتباهی است که به جای قضاوت بالینی دست به قضاوت اخلاقی بزنیم. بر این اساس اغلب افرادی که مبتلا به جرح خویشتن هستند زخمها و دردهای خود را پنهان مي‌کنند. اغلب آنها آسیب رساندن به خودشان را عمیقاً به صورت یک راز شرم آور حفظ مي‌کنند و جرأت رو به رو شدن با پیامدهای فاش شدن آن را ندارند.

     

    4- خشونت منتهی به جرح خویشتن فقط برای دستکاری و بازی دادن دیگران است:

    برخی افراد از آسیب‌های منجر به جرح خویشتن به عنوان تلاشی برای شکل دادن به رفتار دیگران در جهتی که مي‌خواهند استفاده مي‌کنند، اما این مطلب عمومیت ندارد. اگر شما احساس مي‌کنید که کسی مي‌خواهد با چنین رفتارهایی شما را بازی بدهد مهم ترین کار این است که بر آن چیزی که مي‌خواهد تمرکز کنید و فکر کنید که چطور مي‌توانید در حالیکه حد و مرزهای تقریبی و مناسب را حفظ مي‌کنید در مورد آن با فرد رابطه برقرار کنید و به گفتگو بپردازید و روی موضوع‌های عمیق تر کار بیشتری کنید.

     

    5- تنها افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی به خود آسیب مي‌زنند:

    این درست است که جرح خویشتن یکی از ملاکهای تشخیصی اختلال شخصیت مرزی (BPD) است. اما هنوز 8 ملاک مهم همتراز دیگر وجود دارد. نه هر فردی که مبتلا به BPD است به طور حتم مرتكب خودزني مي‎شود و نه فردي كه خودزني كرده به طور حتم مبتلا به BPD است. بنابراین متخصصان لازم است به شکل شتاب زده بر روی هر کسی که به خود آسی مي‌زند تشخیص BPD نگذارد.

     

    6- اگر زخمها یا جراحات عمیق نیستند جرح خویشتن جدی نیست:

    شدت زخمها و جراحاتی که فرد به خود وارد مي‌کند رابطه بسیار کمی با سطح فشار روانی موجود در او دارد. افراد مختلف روشهای مختلفی برای جرح خویشتن دارند و تحمل آنها در قبال رنج متفاوت است. تنها راهی که مي‌شود درجه درماندگی یک فرد را تعیین کرد پرسش از خود اوست تا اینکه بخواهیم بر اساس زخمها قضاوت کنیم. پس یادمان باشد هرگز برای خودمان فرضیه پردازی نکنیم در عوض فرضهای خود را قبل از اینکه به قطعیت برسد با خود شخص چک نماییم.


    7- فقط دختران نوجوان و کم سن و سال به خود آسیب مي‌زنند:

    مطالعات نشان مي‌دهد که دامنه سنی جرح خویشتن از 14 تا 60 سالگی یا حتی بالاتر از آن است. کما اینکه الزاماً فرد مبتلا مؤنث نیست. همچنین مبتلایان گستره 5 قاره را در بر مي‌گیرند.

     

    مطالب مرتبط:
    نویسنده: admin   -   تاریخ ارسال: 27 آبان 1388   -   بازدید ها: 2 264   -   نظرات (2)
    27/08/1388 - 14:35
    نظر: sina


    گروه کاربری: عضو سايت
    تعداد مطالب: 0
    تعداد نظرات: 13
    بسیار عالی بود ممنون مطالب اخیر سایتتان دارد پر بارتر می شود اگر امکان دارد کپی پیست سایت را باز کنید تا بشود مطالب را با خیال راحت خواند.
      |     |     |  
    28/10/1388 - 11:37
    نظر: فاطمه


    گروه کاربری: عضو سايت
    تعداد مطالب: 0
    تعداد نظرات: 1

    سلام اطلاعات این پایگاه جالب وخواندنی است
    باتشکر

      |     |     |  
    پیام سیستم
    برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.
    All Right Reserved By Psiran.com © 2010
    Powered By Datalife Engine
    Main Page   .   Register   .   Rules   .   Sitemap   .   RSS   .   Contact us